AMLD4: Ustanowienie podstaw

AMLD4 wprowadził koncepcję „holistycznego podejścia opartego na ryzyku” do przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu. Oznacza to odejście od wyłącznie regulowanego systemu i uznanie, że ryzyka związane z tymi działaniami nie są jednolite. Dyrektywa zachęca do stosowania ukierunkowanych środków w oparciu o ocenione ryzyka.

Kraje członkowskie zostały zobowiązane do przeprowadzenia ocen ryzyka w celu zidentyfikowania, zrozumienia i złagodzenia swoich specyficznych zagrożeń związanych z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. Te oceny stanowią podstawę do dostosowania krajowych systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu oraz efektywnego przydzielania zasobów.

AMLD4 podkreśla znaczenie dzielenia się wynikami ocen ryzyka między podmiotami zobowiązanymi, aby informować ich własne procesy zarządzania ryzykiem. Zachęca również do dzielenia się wynikami między państwami członkowskimi, Komisją i odpowiednimi organami nadzorczymi, aby wspierać wspólne zrozumienie zagrożeń.

Dyrektywa wprowadziła również pojęcia uproszczonych i wzmocnionych środków należytej staranności wobec klienta (CDD), umożliwiając elastyczność w zależności od ocenionego ryzyka klienta lub transakcji.

AMLD7: W kierunku ujednoliconego i proaktywnego systemu

AMLD7 zachowuje podstawowe zasady podejścia opartego na ryzyku z AMLD4, ale znacznie zwiększa wymagania. Nakłada obowiązek przeprowadzenia bardziej kompleksowej oceny ryzyka krajowego, obejmującej nie tylko pranie pieniędzy i finansowanie terroryzmu, ale także ryzyka związane z niestosowaniem i obchodzeniem wszystkich ukierunkowanych sankcji finansowych przyjętych na poziomie Unii. Odzwierciedla to zmieniający się krajobraz przestępczości finansowej i potrzebę bardziej zintegrowanego podejścia do zarządzania ryzykiem.

Dyrektywa promuje większą przejrzystość, wymagając od państw członkowskich publikowania podsumowań swoich krajowych ocen ryzyka. Wprowadza również wymóg raportowania przez państwa członkowskie skuteczności ich systemów przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, zwiększając odpowiedzialność i umożliwiając bardziej oparte na danych podejście do zwalczania przestępczości finansowej. Jest to znaczący rozwój w stosunku do przepisów dotyczących wymiany informacji w AMLD4.

AMLD7 umożliwia organom nadzorczym przyjęcie bardziej proaktywnego podejścia do nadzoru. Są one zobowiązane do przeprowadzania regularnych ocen ryzyka podmiotów zobowiązanych, uwzględniając czynniki takie jak profile klientów, produkty i ryzyka geograficzne. Organy nadzorcze są również zobowiązane do wymiany informacji z jednostkami informacji finansowej (FIU), zwiększając ogólną skuteczność działań w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

Charakterystyczną cechą AMLD7 jest jej skupienie się na harmonizacji praktyk przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w całej UE oraz scentralizowaniu nadzoru. Jest to widoczne w utworzeniu Urzędu ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (AMLA), czego nie było w AMLD4.

Zmiany w wymaganiach i oczekiwaniach

Ewolucja od AMLD4 do AMLD7 odzwierciedla znaczący przesun w podejściu UE do przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, przechodząc od podstawowego, opartego na ryzyku systemu do bardziej ujednoliconego, proaktywnego i scentralizowanego.

Państwa członkowskie są zobowiązane do nie tylko oceny, ale także skutecznego zarządzania swoimi ryzykami związanymi z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. Oczekuje się od nich większej przejrzystości, odpowiedzialności i koordynacji w swoich krajowych podejściach.

Podmioty zobowiązane są również objęte większymi oczekiwaniami dotyczącymi proaktywnej identyfikacji, oceny i łagodzenia ryzyka. Są one również podlegają bardziej rygorystywnemu nadzorowi i stają w obliczu większej kontroli w swoich działaniach w zakresie zgodności z przepisami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.

Podsumowując, AMLD7 stanowi znaczący krok naprzód w umacnianiu walki UE z przestępczością finansową. Buduje na fundamencie ustanowionym przez AMLD4, udoskonalając podejście oparte na ryzyku i wprowadzając środki mające na celu zapewnienie większej harmonizacji, proaktywnego nadzoru i skutecznej wymiany informacji w całej UE.

Podmioty gospodarcze działające na terenie Unii Europejskiej, które na mocy obowiązującego prawa są zobowiązane do wdrożenia postanowień czwartej i piątej dyrektywy AML stają przed wieloma wyzwaniami natury organizacyjnej i prawnej.

Wdrożenie skutecznych i efektywnych metod przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu stanowi nie lada wyzwanie dla całego przedsiębiorstwa.

Wydajne i efektywne rozwiązanie AML musi jednocześnie być neutralne dla standardowej, operacyjnej działalności danego przedsiębiorstwa.

Mówiąc obrazowo dział compliance powinien być transparentny i nie powinien przeszkadzać w standardowych działaniach danego przedsiębiorstwa.

bez względu czy mamy do czynienia z bankiem, firmą leasingowa,  faktoringową, agentem ubezpieczeniowym czy kantorem wymiany walut liczy się skuteczne zapewnienie usług klientowi końcowemu bez większego angażowania w procesy onboardingu.

Niestety jak pokazuje praktyka wiele firm zmaga się z problemem skutecznej implementacji narzędzi AML, a działy compliance często są krytykowane za nakładanie zbyt dużej ilości obowiązków na działy operacyjne.

Dodatkowo klienci końcowi, którym podsuwane są rozmaite oświadczenia i kwestionariusze zgłaszają swoje obawy i dopytują o cel tych działań.

Zapewne bardzo trudno jest tłumaczyć każdemu klientowi z osobna czym są procedury AML i CFT oraz z jakiego powodu podlega on screeningowi.

Idealny mechanizm AML powinien być całkowicie transparentny dla klienta końcowego tak, aby nawet nie miał on świadomości że uczestniczy w procesie onboardingu.

Firmy takie jak Machine Mind Limited pracują nad systemami oceny ryzyka klienta na podstawie parametrów behawioralnych zbieranych w środowisku przeglądarki internetowej, w której wypełniany jest formularz rejestracji czy wniosek o udzielenie kredytu, leasingu lub faktoringu.

Nowoczesne mechanizmy wykorzystują uczenie maszynowe do podejmowania decyzji i sugerowania wyliczonego poziomu ryzyka klienta.

Wraz z rozwojem usług, których proces sprzedażowy realizowany jest na odległość, rośnie konieczność zapewnienia automatyzacji procesów oceny ryzyka oraz AML CFT.

Narzędzia do automatyzacji screeningu klienta w roku 2020 – konieczność w nowej rzeczywistości

Ze względu na to, że coraz więcej spraw realizowanych jest za pośrednictwem mediów takich jak internet czy telefon, oficer odpowiedzialny za ocenę ryzyka nie ma fizycznego kontaktu z klientem.

Działy compliance muszą więc dostosować się do zmieniającej się rzeczywistości.

Ostatnie wydarzenia związane z pandemią koronawirusa tylko przyspieszyły proces digitalizacji.

Znacząco wzrasta liczba polis ubezpieczeniowych jak również udzielanych pożyczek zawieranych przez internet.

Kantory internetowe wypierają kantory stacjonarne, a coraz więcej firm faktoringowych przygotowuje systemy informatyczne przeznaczone do obsługi klientów na odległość.

Aby nie tracić skuteczności ani nie blokować rozwoju usług sprzedawanych zdalnie działy compliance muszą przygotować się do nowej rzeczywistości.

Kwestionariusze oceny ryzyka czy analiza zachowań behawioralnych mogą być realizowane przez wyspecjalizowane systemy informatyczne.

Dzięki korzystaniu z usług od zewnętrznych dostawców – takich jak oprogramowanie do przeszukiwania list sankcyjnych oraz do weryfikacji na listach Pep możemy znacząco przyspieszyć i zwiększyć efektywność działu oceny ryzyka.

Zautomatyzowany screening sankcji czy statusu politycznego może być zlecony firmie zewnętrznej nie generując dużych kosztów. Łatwość integracji z zewnętrznymi systemami danej firmy powoduje, że mogą  być one implementowany i wdrażane w ciągu zaledwie kilku tygodni.

Weryfikacja pojedynczego klienta na listach sankcyjnych oraz sprawdzenie jego statusu PEP zajmuje mniej niż pół sekundy, a więc odpowiedź może być zwrócona do systemu informatycznego klienta praktycznie natychmiast.

Wdrożony niedawno Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych, który udostępnia interfejs API, pozwala takim narzędziom do automatycznego screeningu na pobieranie informacji o beneficjencie rzeczywistym na podstawie wyłącznie numeru NIP firmy.

Wszystkie te udogodnienia i digitalizacja coraz większej ilości procesów oraz udostępniania baz danych za pomocą interfejsów API stanowi skuteczne paliwo do dalszego rozwoju automatyzacji procesów AML.

Nadal będziemy śledzić rozwój narzędzi dostępnych w tej branży i prezentować tutaj nowości techniczne i organizacyjne.

Nowy wariant licencjonowania produktu pozwala na uzyskanie nielimitowanego dostępu do usługi Lista PEP – dostępnego na platformie HyperFlow

Opcja na może być szczególnie interesująca dla podmiotów posiadających duży wolumen klientów w swojej bazie.

Jedna miesięczna opłata gwarantuje nie-limitowany ilościowo dostęp do usługi weryfikacji PEP. Więcej szczegółów na stronie dostawcy:

https://hyperflow.eu/pl/_AML_PEP1